تازه ها

پربیننده ترین

1395-08-10 10:03
کد مطلب: 59228
مجلس شواری اسلامی ایران نمایندگانی مرکب از 290 نفر زن و مرد را ازتمامی این محدوده جغرافیایی در خود جای داده است و مردم وکالت قانون گذاری را به این افراد تفویض کرده‌اند همین مردم انتظار دارند حضور وکیل شان در جهت تأمین امنیت در همه ابعاد آن باشد.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی به نقل از اورامی، مجلس نمایندگان یک ملّت در یک محدوده جغرافیایی خاصّ اولین نشانه از مردم سالاری است. این مجلس معمولاً در هر کشوری براساس میزان جمیعت و بنا به برخی ضرورت‌های دیگر مختص هر کشور با تعدادی نماینده مشخص از طرف مردم شکل می‌گیرد.

 

می دانیم که قبل از قانون عرف همه روابط اجتماعی ،سیاسی و اقتصادی هر جامعه را نظم می‌بخشید که البته امروزه نیزعرف در بسیاری از موارد همان کارکردهای قبلی خود را دارد امّا با توجّه به افزایش جمیعت و فزونی مولفه های نظم اجتماعی، سیاسی ،فرهنگی و اقتصادی قانون و ابزارهای کنترلی که عموماً نیز صفت قهریه را به همراه دارد تعیین کننده نهایی است.

 

می دانیم که مجلس در نظام تفکیک قوا یکی از قوه‌ها برای سامان بخشی به اجتماع انسان‌هاست، اما همه اجزاء قدرت در مجلس خلاصه نمی‌شود ولی به دلیل اینکه مردم نقش مستقیمی در شکل گرفتن مجلس دارند معمولاًٌ برای این قوه قدرت بیشتری در نظر گرفته می‌شود و می دانیم که در هر کجا قدرت بیشتری باشد احتمال سوء استفاده از آن نیز به همان نسبت بیشتر می‌شود به خصوص اگر تقوا در نزد دارنده قدرت چربشی کمتر از منافع شخصی و گروهی داشته باشد.

 

ذکراین نکته نیز ضروری است که در همه نظام‌های حکومتی دارای ویژگی‌های مردم سالارانه، یک منشور ملّی و یک سند بالادستی با عنوان قانون اساسی وجود دارد، که قوام یک نظام و تنظیم روابط بین قوا و حدود و ثغور قدرت هر یک از نقش‌های حکومتی از این سند فرا جناحی و ملی استخراج می شود.

 

در نظام جمهوری اسلامی ایران علاوه بر مردم سالاری که جمهوریت است، سالار بودن دین علاوه برعجین بودن با خون مردم ،مورد توافق بیش از98 درصدی هم واقع شده است ،لذا در این سیستم ضمن اینکه به قوانین اجتماعی التزام و تعهد وجود دارد به دستورات الهی نیز در همه ابعاد آن پایبندی خاصی باید وجود داشته باشد، که این یک نوع برتری نسبت به سایر حکومت‌هایی است که دین را برای پستوهای خانه‌های خود می‌دانند یعنی برای جلوگیری از نفس سرکش انسان در اجتماع ،دین و اخلاق یک مهار کننده موازی با قانون است که اگر باشد اطمینان خاطر مضاعفی برای جلوگیری از فرو پاشی نظامات اجتماعی به وجود می آید.

 

عنوان مجلس شورای اسلامی نیز به همان خاطر است که جمهوریت و اسلامیت در کنار هم باشند و نمایندگان علاوه بر داشتن شأنیت‌های قانونی افراد دیندار و متقی نیز باشند. حال که مجلس شواری اسلامی ایران نمایندگانی مرکب از 290 نفر زن و مرد را ازتمامی این محدوده جغرافیایی در خود جای داده است و مردم وکالت قانون گذاری را به این افراد تفویض کرده‌اند همین مردم انتظار دارند حضور وکیل شان در جهت تأمین امنیت در همه ابعاد آن باشد.

 

انتخاب یک فرد از یک محدوده جغرافیایی به عنوان نماینده الزاماً به این معنی نیست این فرد برترین و برگزیده‌ترین در اخلاق و میزان خلاقیّت و عقل و شعور است. مردم با انتخاب یکی از افراد از میان خودشان به عنوان وکیل انتظار دارند این فرد منافع آن‌ها را در نظر بگیرد و خدای ناکرده به گونه ای عمل نکند که در مدت محدود نمایندگی‌اش ادعای سالاری کند و احتمالاً در همین راستا نیز افرادی را به عنوان چماقداران خود روانه متن جامعه سازد که با سوء استفاده از موقعیت قانونی نماینده موجب سلب آرامش و آسایش مردم شوند.

 

افرادی که مدّعی هستند مثلاً بیست هزار رأی نماینده را با توسل به راه‌ها و روش‌های خارج ازقانون با فریب جمع کرده اند . افرادی که حضورشان در ستاد انتخاباتی را مجوزسهیم شدن در قدرت نماینده می دانند. مشاهده شده است که این افراد با هماهنگی و یا بدون آگاهی نماینده و به صِرف همراهی پرتأثیر و یا کم تأثیر نماینده در ایام انتخابات، اکنون خود را نماینده نماینده می‌دانند و با روشهای غیرقانونی و گاهاً قلدر مأبانه دست به کارهایی می‌زنند که چند مورد به عنوان مصداق قید می‌شود.

 

این افراد که تعدادشان محدود است، از جانب خودشان و یا به وکالت از وکیل رییس تعیین می‌کنند و یا برای ماندن رییسی در پست فعلی‌اش شروطی می‌گذارند. برخی از این افراد نیز برای گرفتن هر نوع امتیاز همان روش منسوخ چماقداران خوانین عصر پهلوی را پیش می‌گیرند و با حضور در اداره ای با مشت به میز رییس اداره یا معاونش می‌کوبند و امتیاز ویژه برای خود و یا اطراف خود مطالبه می‌کنند، که احتمال دارد در این میان برای کارشان مبلغی نیز بگیرند، عده ای نیز که پای منطق شان یا می لنگد یا اصلاً از مدنیت بوی نبرده اند فریاد زدن و هوچیگری و ناسزاگویی و استفاده از الفاظ رکیک برای دست یابی به اهداف نامشروع خودرا در پیش می گیرند و یا از طرف نماینده به روسای ادارات تلفن می‌کنند و با سفارش افراد خود پُز طرفداری در می‌کنند، افرادی نیز هستند که حسّ می‌کنند دیگران باید دقیقاً در راستای امیال و افکار درست یا غلط آنها فکر کنند و با توسل به شیوه های خارج از منطق، دوست دارند دیگران را از صحنه خارج ببینند، و صدها مورد دیگر که از حوصله این نوشتار حدّاقل در این مجال خارج است.

خلاصه اینکه ،ممکن است در گوشه ای از این کشور پهناور رفتارهایی اینچنینی، روزانه خون در دل شهروندان کند و اینجاست که انسان را به این فکر می اندازدکه حدّاقل برای مدّت چهار سال و تا انتخابات آتی نمایندگی مجلس و در صورت امکان شهروند افغانستانی شود، تا از حدّاقل امتیازات و حقوق شهر وندی برخوردار شود. دراین حالت برای آگاهان و مردم عادی این سوأل پیش می آید که انتخاب نماینده برای تأمین امنیت بود یا برای سلب آن.

در این شرایط رأی دادن خود و انتخاب وکیل را کاری عبث تلقی می‌کنند و حسّ می‌کنند که وکیل شان برای منافع و تأمین هوی و هوس تعدادی معدود تلاش می‌کند و همه برنامه‌هایش در راستای میل این گروه محدود به 30 الی 40 نفره تنظیم می‌کند و اینجاست که مردم به دلایل فوق و اثر بخش نبودن رأی و نظر خود برای زندگی اجتماعی شان ،ابتدا به محافظه کاری روی می‌آورند و در نهایت عدم مشارکت در سایر موارد را بهترین گزینه می‌دانند ،که نتیجه منطقی عدم مشارکت و انزوا گزینی مردم احیای استبداد و دیکتاتوری خواهد بود.

حال با فرضی موضوع را در این قسمت پایان می دهم: فرض کنید تعدادی افراد به عنوان اعضای اصلی ستاد انتخاباتی نماینده‌ای مطالبه سهم کنند، افرادی که درمیانشان افراد نامحرم )رد صلاحیت شده ها) به نظام جمهوری اسلامی هم کم وجود ندارند-آقای نماینده درجواب این گروه می گوید بنده در راه یابی به مجلس پول کلانی هزینه کرده ام و مثلاً برای هر رأی مبلغی بیشتر از100هزار تومان هزینه کرده ام و هر گونه تلاش مشروع و یا احتمالاً نامشروع را مزد داده ام و دینی به کسی ندارم یعنی در قبال معامله رأی جمع کردن دستمزد همه را پرداخت کرده ام، لذا برای توزیع قدرت نمایندگی تصمیم با خودم است ،در این حالت این نماینده منافع مردم را چه میزان در نظر می‌گیرد، آیا این سودا گر چیزی جز سود از سرمایه گذاری خود انتظار دارد، این دیگر خیلی جای تأمل فراوان دارد، وبستگی دارد به میزان اخلاق و تعهد نماینده، که این انتظار از فردی که رأی مردم را کالایی بیش نمی داند به نظر توقعی بیهوده خواهد بود و به خصوص که این حالت و سوداگری در افراد متمایل به افکار لیبرالی، بیش از دیگران ممکن است بروز کند، گرچه شاید برخی بد اندیشان این اشکال را وارد کنند که مردم نباید رأی خود را بفروشند در این مورد یادآور می شود اولاً قاطبه مردم رأی خود را نمی فروشند و مثلاً ملاحظه شده است از 90 هزار رأی فقط بیست هزارتای آن حرف و حدیث دار می‌شود و دوّم اینکه، خریداران باتوسل به هزاران روش رنگارنگ مردم را گمراه می کنند به مانندِ زمان وقوع قیام عاشورا که عبیداله بن زیاد با بکار بردن تزاویری چون تطمیع ،تهدید و وعده و وعیدهای شیطانی سر امامت ،عدالت و اخلاق را به نیزه زد و یا مانند رأی مردم به بنی صدر خائن که در نقاب انقلابی بودن ستانده شد و یا مانند رأی مردم به کسانی که مردم را رها کرده و دست به دامان غرب شده اند و یا افرادی که رأی مردم تا جایی رأی می دانند که برای آنها باشد در غیر این صورت انتخابات دموکراتیک نیست، افرادی که مردم به شرط همراهی آنها قبول دارند وگرنه آرامش مردم را فدای تمامیت خواهی های خود می کنند و فتنه‌های 78و88 را می آفرینند. اینجاست که مردم برای داشتن وکیل بهای گزافی می پردازند و از قلدربازی های چند نفر منتسب به نماینده دل آزرده می شوند.

 

امید است نمایندگان عزیز این ملّت که اکثر قریب به اتفاق شان دلسوز هستند از این موضوع استقبال کنند و با بررسی این موضوعات در همه حوزه های نمایندگی در صورت وجود رفتارهایی خارج از قاعده و قانون زمینه های بروز آنها را با قانون گذاری مدبّرانه بگیرند.

 

انتهای پیام/

 

برچسب‌ها: 
ارسال نظر
Image CAPTCHA
کاراکترهای نمایش داده شده در تصویر را وارد کنید.